شمارهٔ ۲۰۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۰۴رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
2. شمارهٔ ۲۰۵دل را به سر زلف تو آویخته‌ام
3. شمارهٔ ۲۰۶چون شمع به هجران رخت سوخته‌ام
4. شمارهٔ ۲۰۷بیمارم و کس نیست که آبی دهدم
5. شمارهٔ ۲۰۸بر یاد لبت شبی به روز آوردم
6. شمارهٔ ۲۰۹از روی چو خورشید تو مهجور شدم
7. شمارهٔ ۲۱۰بس زهر که از دست غمت نوشیدم
8. شمارهٔ ۲۱۱ای بر دل و جان ز هجر او صد بارم