پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۹

ای بر رخ زیبات شده مجنون گل

بی مهر و وفا مباش تو همچون گل

لیلی صفتا ببست گل بار سفر

از باغ خدای را مبر بیرون گل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۱در صبح صبا چمن بیاراست ز گل
  2. شمارهٔ ۲۰۲در پای گل و سرو دلم کرد مُقام
  3. شمارهٔ ۲۰۳در باغ رخ تو گل به بار است مدام
  4. شمارهٔ ۲۰۴رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
  5. شمارهٔ ۲۰۵دل را به سر زلف تو آویخته‌ام
  6. شمارهٔ ۲۰۶چون شمع به هجران رخت سوخته‌ام
  7. شمارهٔ ۲۰۷بیمارم و کس نیست که آبی دهدم
  8. شمارهٔ ۲۰۸بر یاد لبت شبی به روز آوردم
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.