شمارهٔ ۱۹۸

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۰۰تخت چمن جهان که آراست چو گل
2. شمارهٔ ۲۰۱در صبح صبا چمن بیاراست ز گل
3. شمارهٔ ۲۰۲در پای گل و سرو دلم کرد مُقام
4. شمارهٔ ۲۰۳در باغ رخ تو گل به بار است مدام
5. شمارهٔ ۲۰۴رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
6. شمارهٔ ۲۰۵دل را به سر زلف تو آویخته‌ام
7. شمارهٔ ۲۰۶چون شمع به هجران رخت سوخته‌ام
8. شمارهٔ ۲۰۷بیمارم و کس نیست که آبی دهدم