پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۲

مشّاطه چو حسن دوست آراسته دید

مه را ز خجالت رخش کاسته دید

گفتا چه کنم ز نور حسنش زین بیش

زان رو که فغان ز عشق برخاسته دید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۴زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار
  2. شمارهٔ ۱۴۵ای دوست مرا به کام دشمن مگذار
  3. شمارهٔ ۱۴۶بلبل دیدم به باغ با ناله زار
  4. شمارهٔ ۱۴۷شیراز خوش است خاصه در فصل بهار
  5. شمارهٔ ۱۴۸آمد گه بلبل و گل و فصل بهار
  6. شمارهٔ ۱۴۹ای حال دلم ز چرخ سرگردان‌تر
  7. شمارهٔ ۱۵۰آن لعل لب تو می پرست اولیتر
  8. شمارهٔ ۱۵۱دل بی تو چرا جهان ببیند آخر
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.