جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۴۱
از چرخ بجز جفا چه در بار آید
ده روزه گلی دهد دگر خار آید
کاریست فتاده در میان بس مشکل
تا خود چه کند بخت و که را بار آید
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۴۳بستان دلم همیشه نار آرد بار
- شمارهٔ ۱۴۴زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار
- شمارهٔ ۱۴۵ای دوست مرا به کام دشمن مگذار
- شمارهٔ ۱۴۶بلبل دیدم به باغ با ناله زار
- شمارهٔ ۱۴۷شیراز خوش است خاصه در فصل بهار
- شمارهٔ ۱۴۸آمد گه بلبل و گل و فصل بهار
- شمارهٔ ۱۴۹ای حال دلم ز چرخ سرگردان‌تر
- شمارهٔ ۱۵۰آن لعل لب تو می پرست اولیتر
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.