پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۵

ای دوست مرا به کام دشمن مگذار

وز جان و دلم بلای هجران بردار

بر روی من از وصال بگشای دری

تا تو شوی از جان و جهان برخوردار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۷شیراز خوش است خاصه در فصل بهار
  2. شمارهٔ ۱۴۸آمد گه بلبل و گل و فصل بهار
  3. شمارهٔ ۱۴۹ای حال دلم ز چرخ سرگردان‌تر
  4. شمارهٔ ۱۵۰آن لعل لب تو می پرست اولیتر
  5. شمارهٔ ۱۵۱دل بی تو چرا جهان ببیند آخر
  6. شمارهٔ ۱۵۲بر روی تواَم خسته ولی بسته جگر
  7. شمارهٔ ۱۵۳رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
  8. شمارهٔ ۱۵۴آن باد بهار بین که برخاست دگر
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.