جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۵۳
رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
نقل لب تو نبات و نقل تو شکر
قند و شکر و نبات فرع لب تست
حقّا که تو خود قندی و اصل تو شکر
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۵۵آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر
- شمارهٔ ۱۵۶سرگشته و شوریده دل ماست دگر
- شمارهٔ ۱۵۷دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
- شمارهٔ ۱۵۸از دام سر زلف شکاری کم گیر
- شمارهٔ ۱۵۹از آتش دل چو شمع در سوز و گداز
- شمارهٔ ۱۶۰ای دل بنشین و با غم یار بساز
- شمارهٔ ۱۶۱ای سرو قد تو راست پرورده به ناز
- شمارهٔ ۱۶۲ای دل به جهانت ار بود راز و نیاز
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.