پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۷

دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر

زلف سیهت مایه سوداست مگر

خطّی که به گرد ماه رویت پیوست

گر شک نکنم دود دل ماست مگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۹از آتش دل چو شمع در سوز و گداز
  2. شمارهٔ ۱۶۰ای دل بنشین و با غم یار بساز
  3. شمارهٔ ۱۶۱ای سرو قد تو راست پرورده به ناز
  4. شمارهٔ ۱۶۲ای دل به جهانت ار بود راز و نیاز
  5. شمارهٔ ۱۶۳در دیده خیال تست ما را شب و روز
  6. شمارهٔ ۱۶۴ای زلف تو بر رخ تو همچون شب و روز
  7. شمارهٔ ۱۶۵در دیده خیال تست ما را شب و روز
  8. شمارهٔ ۱۶۶دل بسته آن پسته دهانست هنوز
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.