پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۴

آن باد بهار بین که برخاست دگر

وز نو چمن جهان بیاراست دگر

اندر چمن گل چو نظر می‌کردم

در چهره او چو نور پیداست دگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۶سرگشته و شوریده دل ماست دگر
  2. شمارهٔ ۱۵۷دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
  3. شمارهٔ ۱۵۸از دام سر زلف شکاری کم گیر
  4. شمارهٔ ۱۵۹از آتش دل چو شمع در سوز و گداز
  5. شمارهٔ ۱۶۰ای دل بنشین و با غم یار بساز
  6. شمارهٔ ۱۶۱ای سرو قد تو راست پرورده به ناز
  7. شمارهٔ ۱۶۲ای دل به جهانت ار بود راز و نیاز
  8. شمارهٔ ۱۶۳در دیده خیال تست ما را شب و روز
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.