پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۱

دل بی تو چرا جهان ببیند آخر

یا بر تو چرا کسی گزیند آخر

یا آنکه همیشه راست چون سرو سهی

بر خاک ره دوست نشیند آخر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۳رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
  2. شمارهٔ ۱۵۴آن باد بهار بین که برخاست دگر
  3. شمارهٔ ۱۵۵آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر
  4. شمارهٔ ۱۵۶سرگشته و شوریده دل ماست دگر
  5. شمارهٔ ۱۵۷دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
  6. شمارهٔ ۱۵۸از دام سر زلف شکاری کم گیر
  7. شمارهٔ ۱۵۹از آتش دل چو شمع در سوز و گداز
  8. شمارهٔ ۱۶۰ای دل بنشین و با غم یار بساز
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.