جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۵۰
آن لعل لب تو می پرست اولیتر
وآن نرگس مخمور تو مست اولیتر
هر سرو که در باغ ارم خاسته است
پیش قد و بالای تو پست اولیتر
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۵۲بر روی تواَم خسته ولی بسته جگر
- شمارهٔ ۱۵۳رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
- شمارهٔ ۱۵۴آن باد بهار بین که برخاست دگر
- شمارهٔ ۱۵۵آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر
- شمارهٔ ۱۵۶سرگشته و شوریده دل ماست دگر
- شمارهٔ ۱۵۷دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
- شمارهٔ ۱۵۸از دام سر زلف شکاری کم گیر
- شمارهٔ ۱۵۹از آتش دل چو شمع در سوز و گداز
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.