پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۷

شیراز خوش است خاصه در فصل بهار

وآنگه لب جوی و لب جام و لب یار

آواز دف و چنگ و نی و عود و رباب

اینها همه با نگارکی شیرین کار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۹ای حال دلم ز چرخ سرگردان‌تر
  2. شمارهٔ ۱۵۰آن لعل لب تو می پرست اولیتر
  3. شمارهٔ ۱۵۱دل بی تو چرا جهان ببیند آخر
  4. شمارهٔ ۱۵۲بر روی تواَم خسته ولی بسته جگر
  5. شمارهٔ ۱۵۳رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
  6. شمارهٔ ۱۵۴آن باد بهار بین که برخاست دگر
  7. شمارهٔ ۱۵۵آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر
  8. شمارهٔ ۱۵۶سرگشته و شوریده دل ماست دگر
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.