پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۸

آمد گه بلبل و گل و فصل بهار

خواهم لب جوی و خلوت و بوس و کنار

خرّم تن آنکه بخت یارش باشد

مسکین دل آنکه دور باشد از یار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۰آن لعل لب تو می پرست اولیتر
  2. شمارهٔ ۱۵۱دل بی تو چرا جهان ببیند آخر
  3. شمارهٔ ۱۵۲بر روی تواَم خسته ولی بسته جگر
  4. شمارهٔ ۱۵۳رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
  5. شمارهٔ ۱۵۴آن باد بهار بین که برخاست دگر
  6. شمارهٔ ۱۵۵آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر
  7. شمارهٔ ۱۵۶سرگشته و شوریده دل ماست دگر
  8. شمارهٔ ۱۵۷دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.