جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۴۳
بستان دلم همیشه نار آرد بار
وز گلبن وصل یار خار آرد بار
نالد دل ... در خار فراق
باشد که گل وصال بار آرد بار
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۴۵ای دوست مرا به کام دشمن مگذار
- شمارهٔ ۱۴۶بلبل دیدم به باغ با ناله زار
- شمارهٔ ۱۴۷شیراز خوش است خاصه در فصل بهار
- شمارهٔ ۱۴۸آمد گه بلبل و گل و فصل بهار
- شمارهٔ ۱۴۹ای حال دلم ز چرخ سرگردان‌تر
- شمارهٔ ۱۵۰آن لعل لب تو می پرست اولیتر
- شمارهٔ ۱۵۱دل بی تو چرا جهان ببیند آخر
- شمارهٔ ۱۵۲بر روی تواَم خسته ولی بسته جگر
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.