پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۰

ز بهر تو باید مرا زندگانی

که شیرین‌تری از زمان جوانی

جهان با حضور تو خوش می‌نماید

مباد از تو خالی که جان جهانی

زمان با وجود تو گوید زمین را

که اکنون تو روشن‌تر از آسمانی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۲پیک مبارک است نسیم سحرگهی
  2. شمارهٔ ۲۱۳ای آفتاب خوبان وی آیت الهی
  3. شمارهٔ ۲۱۴می‌کند بوی تو با باد صبا همراهی
  4. شمارهٔ ۲۱۵اثر لطف خدایی که چنین زیبایی
  5. شمارهٔ ۲۱۶ای گل از غنچه کی برون آیی
  6. شمارهٔ ۲۱۷ای منزل مبارک می‌بخشیم صفایی
  7. شمارهٔ ۲۱۸برای دیدن رویت خوش است بینایی
  8. شمارهٔ ۲۱۹دانی چگونه باشد از دوستان جدایی
همه‌ی غزلیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.