پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۲

پیک مبارک است نسیم سحرگهی

مشتاق را همی‌دهد از دوست آگهی

جان برخی نسیم که نگذاشت یک زمان

کز بوی زلف یار دماغم شود تهی

ای باد روح‌پرور همراز خوش نفس

یعقوب را بشارت یوسف همی‌دھی

این خسته فراق مصیبت رسیده را

پیغام می‌رسانی و مرهم همی‌نهی

مستعجلی و می‌نگذارم تو را ز دست

تا میکنی حکایت آن ماه خرگهی

در صحبتت روانه کنم جان خویشتن

کز قالبم نباید با باد همرهی

جان همام را بر جانان او رسان

عمری‌ست تا که تشنه به آب است مشتهی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۴می‌کند بوی تو با باد صبا همراهی
  2. شمارهٔ ۲۱۵اثر لطف خدایی که چنین زیبایی
  3. شمارهٔ ۲۱۶ای گل از غنچه کی برون آیی
  4. شمارهٔ ۲۱۷ای منزل مبارک می‌بخشیم صفایی
  5. شمارهٔ ۲۱۸برای دیدن رویت خوش است بینایی
  6. شمارهٔ ۲۱۹دانی چگونه باشد از دوستان جدایی
  7. شمارهٔ ۲۲۰گلستانی و ما مستان بویی
همه‌ی غزلیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.