پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۸۷

آشفته چو من نبود، سنبل به گلستان‌ها

شوریده سرم دارند، این طرّه پریشان‌ها

شرح غم دل گوید، پروانه به خاموشی

بلبل به چمن سنجد، این پرده به دستان‌ها

شور لب محبوبان، افزود ز عشق من

حق نمکی دارد، داغم به نمکدان‌ها

لیلی‌کدهٔ دل را، گر راه نکردی گم

بیهوده نمی‌گشتی، مجنون به بیابان‌ها

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۸۹چه شد مهر جهان‌آرای من، آن گرم‌جوشی‌ها
  2. شمارهٔ ۹۰نباشد دل چرا از لطف یار، امّیدوار امشب؟
  3. شمارهٔ ۹۱شد قسمت خال تو،که مشک ختن ماست
  4. شمارهٔ ۹۲شراب تشنه بسی موج زد، ایاغ کجاست؟
  5. شمارهٔ ۹۳فصل بهار عشق و تماشای اشک ماست
  6. شمارهٔ ۹۴دعوی گر جاهل، به بغل دشمن خود داشت
  7. شمارهٔ ۹۵روزی که غمزه اش به من خسته جنگ داشت
  8. شمارهٔ ۹۶با چشم سیر، نعمت دنیا چه حاجت است؟
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.