پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۰۸

وجود کاملان بر ناقصان دشوار می‌آید

اگر روح اللّه است او نیز، بر خر بار می‌آید

لب صاحب سخن، بی‌گل‌عذاران غنچه می‌باشد

که بلبل در بهاران، بر سر گفتار می‌آید

گلو شیرین کند نی را، نوای لعل نوشینش

سخن‌سازی، از آن لب‌های شکربار می‌آید

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۱۰ز هجران کار دلتنگی به سامان دیر می آید
  2. شمارهٔ ۲۱۱در آن محفل که شمع من، تجلی‌ساز می‌آید
  3. شمارهٔ ۲۱۲با سفلگان شراکت روزی، زیان بود
  4. شمارهٔ ۲۱۳دمهای زنده را، از اجل کی زیان بود؟
  5. شمارهٔ ۲۱۴امشب که از نظر مه من درگذاره بود
  6. شمارهٔ ۲۱۵مرنج از طعنهٔ خصم و مکن عرض کمال خود
  7. شمارهٔ ۲۱۶در بهاری که مرا بال و پرافشانی بود
  8. شمارهٔ ۲۱۷خجل چون بید مجنون گشتم از نشو و نمای خود
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.