شمارهٔ ۲۱۵

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۱۷خجل چون بید مجنون گشتم از نشو و نمای خود
2. شمارهٔ ۲۱۸تشنه کامان حسد خون مرا نوشیدند
3. شمارهٔ ۲۱۹گهر چون سفته گردد، همچو اشک از دیده ها افتد
4. شمارهٔ ۲۲۰شود چون جوهر آیینه پیدا، تار می‌افتد
5. شمارهٔ ۲۲۱عزلت طلب از پایهٔ اقبال نیفتد
6. شمارهٔ ۲۲۲ز شیرین‌کاری من، بیستون آباد می‌گردد
7. شمارهٔ ۲۲۳نمی دانم چه سودا در سر مخمور می گردد
8. شمارهٔ ۲۲۴دل از قفس سینه، دم سرد برآورد