پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۲۲

ز شیرین‌کاری من، بیستون آباد می‌گردد

قلم در پنجهٔ من تیشه فرهاد می‌گردد

صبا بفرست، اگر مکتوب و قاصد نیست رسم تو

به بوی التفاتی خاطر ما شاد می‌گردد

هوا را گر چنین می‌پرورد نفس هوش پیشه

جهان پروانهٔ ما، آسیای باد می‌گردد

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۲۴دل از قفس سینه، دم سرد برآورد
  2. شمارهٔ ۲۲۵زلف سیهش، آتش بیداد برآورد
  3. شمارهٔ ۲۲۶ترسم که بر لبی، سخن آن میان رود
  4. شمارهٔ ۲۲۷دلم، شب بر خس و خاشاک کویش تا سحر غلتد
  5. شمارهٔ ۲۲۸تن سختی کشم چون در خروش آید، روان رقصد
  6. شمارهٔ ۲۲۹ساغر ای عشق به اندازهٔ مخمور بیار
  7. شمارهٔ ۲۳۰تیغ ستمت از می پرزور گران تر
  8. شمارهٔ ۲۳۱سیمین عذار اوست، ز خط خوش عیارتر
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.