پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۹۴

این باخته نقشان که درین خانهٔ تنگند

چون مهره شطرنج به همسایه، به جنگند

برداشت صبا طرف نقاب تو، همانا

پیداست که گل های چمن باخته رنگند

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۹۶گرچه در بزم جهان، گردن میناست بلند
  2. شمارهٔ ۱۹۷شور مستی از دل دیوانهٔ ما شد بلند
  3. شمارهٔ ۱۹۸تا حرفی از آن لعل می آلود برآمد
  4. شمارهٔ ۱۹۹از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد
  5. شمارهٔ ۲۰۰سختی به ضعیفان جهان بی سبب آید
  6. شمارهٔ ۲۰۱صفای عارضش، رنگ از رخ مهتاب بزداید
  7. شمارهٔ ۲۰۲مکن کاری که حرفی از زبان من برون آید
  8. شمارهٔ ۲۰۳به دل گفتم که خواهد غمزهٔ نامهربان آمد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.