پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۹۹

از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد

وز نام بلندم، سخن از ننگ برآمد

آن نغمه،که زیر لب داوود شکستند

ما را ز نی خامه، به این رنگ برآمد

انصاف چو بگرفت عیار سخنم را

با لعل گران قدر تو همسنگ برآمد

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۰۱صفای عارضش، رنگ از رخ مهتاب بزداید
  2. شمارهٔ ۲۰۲مکن کاری که حرفی از زبان من برون آید
  3. شمارهٔ ۲۰۳به دل گفتم که خواهد غمزهٔ نامهربان آمد
  4. شمارهٔ ۲۰۴ز هر چاکی که دارد سینه من، بوی خون آید
  5. شمارهٔ ۲۰۵گیاه خرّمی از تربت پاکم نمی روید
  6. شمارهٔ ۲۰۶درنگ ازکاروان ما سبکباران نمی آید
  7. شمارهٔ ۲۰۷مداوای جنون از دیده بی‌خواب می‌آید
  8. شمارهٔ ۲۰۸وجود کاملان بر ناقصان دشوار می‌آید
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.