حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۹۲
دل از وحشت سرای عالم غدّار می گیرد
که مست آسوده حال و محسب هشیار می گیرد
دماغ افسرد از آن گلشن،که بر روی هوسناکان
قضا در می گشاید، رخنهٔ دیوار می گیرد
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۹۴این باخته نقشان که درین خانهٔ تنگند
- شمارهٔ ۱۹۵یکایک از نظرم نور پیکران رفتند
- شمارهٔ ۱۹۶گرچه در بزم جهان، گردن میناست بلند
- شمارهٔ ۱۹۷شور مستی از دل دیوانهٔ ما شد بلند
- شمارهٔ ۱۹۸تا حرفی از آن لعل می آلود برآمد
- شمارهٔ ۱۹۹از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد
- شمارهٔ ۲۰۰سختی به ضعیفان جهان بی سبب آید
- شمارهٔ ۲۰۱صفای عارضش، رنگ از رخ مهتاب بزداید
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.