حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۷۰
پایان ناز او چو به بیگانگی کشید
کار دل شکسته به دیوانگی کشید
بار غمی که می شکند کوه را کمر
قربان دل شوم که به مردانگی کشید
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۷۲آزاده، از حیات خود آزار می‌کشد
- شمارهٔ ۱۷۳جز آتش بهار هوا را که بشکند؟
- شمارهٔ ۱۷۴آن کیست تا ز کار کسی عقده واکند؟
- شمارهٔ ۱۷۵چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
- شمارهٔ ۱۷۶سپند آتش خویشم، کسی دوا چه کند؟
- شمارهٔ ۱۷۷اگر یادم، چمن پرورد آغوشش نخواهد شد
- شمارهٔ ۱۷۸به دنیا سر فرو ناوردنم بالین راحت شد
- شمارهٔ ۱۷۹نگاه خشم، چشم شوخ او را زیب دیگر شد
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.