شمارهٔ ۱۶۹

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۷۱کی نشئهٔ صهبا، دل غمناک گشاید؟
2. شمارهٔ ۱۷۲آزاده، از حیات خود آزار می‌کشد
3. شمارهٔ ۱۷۳جز آتش بهار هوا را که بشکند؟
4. شمارهٔ ۱۷۴آن کیست تا ز کار کسی عقده واکند؟
5. شمارهٔ ۱۷۵چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
6. شمارهٔ ۱۷۶سپند آتش خویشم، کسی دوا چه کند؟
7. شمارهٔ ۱۷۷اگر یادم، چمن پرورد آغوشش نخواهد شد
8. شمارهٔ ۱۷۸به دنیا سر فرو ناوردنم بالین راحت شد