پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۹۹

کند خون دل من، چشم تر را خانه آرایی

که دیگر می کند بهتر ز می، پیمانه آرایی؟

چراغانی ز داغت، رخنه های سینه ام دارد

کند شبها دل دیوانه ام، ویرانه آرایی

به گوشت در نمی آید، حدیث نکته پردازان

کنند از قصهٔ زلفت، مگر افسانه آرایی

به اخلاص محبّت، رونق دل را حوالت کن

نیاز برهمن، بهتر کند بتخانه آرایی

حزین ، از کلفت دل خاطرم خشنود می باشد

کند گرد یتیمی، گوهر یک دانه آرایی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۰۱نمی‌دانم تو بی‌پروا نگاه، از دل چه می‌خواهی؟
  2. شمارهٔ ۹۰۲ای دل، سپند آتش سودای کیستی؟
  3. شمارهٔ ۹۰۳ناله ام را در دلش تأثیر بودی کاشکی
  4. شمارهٔ ۹۰۴چه خوش بود که به دی، طرح نوبهار کشی
  5. شمارهٔ ۹۰۵خاصان تمام مستند، ساقی صلای عامی
  6. شمارهٔ ۹۰۶به دلهای دماغ آشفته، سنبل می کند کاری
  7. شمارهٔ ۹۰۷به جان‌سوزی، نی کلک سخن‌ساز مرا دیدی
  8. شمارهٔ ۹۰۸ای از شرار عشق تو هر سینه آتشخانه‌ای
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.