پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۷۳

من صیدم و دام، زندگانی

زندان مدام، زندگانی

باشد به مذاق پخته مغزان

اندیشِهٔ خام، زندگانی

کام از لب یار برنیامد

کردم ناکام، زندگانی

جمشید منم، اگر برآید

با ساقی و جام، زندگانی

بی شهد لب شکر فروشت

زهر است به کام، زندگانی

خاصان تو، از حیات سیرند

ارزانی عام، زندگانی

دارد اجل از حیات من ننگ

نازم به کدام زندگانی؟

صبح نفسم به صد کدورت

آورده به شام زندگانی

جز من که ز عشق در حیاتم

نابوده به وام زندگانی

در یک شب هجر یار چون شمع

کردیم تمام، زندگانی

گرداب بلا بود حزین را

بی گردش جام، زندگانی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۷۵با یار گفتم از غم بسیار، اندکی
  2. شمارهٔ ۸۷۶دو خصم داده به هم دست و این فگار یکی
  3. شمارهٔ ۸۷۷حیران لقایی شدم امروزکه دانی
  4. شمارهٔ ۸۷۸ز عاشق شکوه ای جز مهر ورزیدن نمی دانی
  5. شمارهٔ ۸۷۹هجر در دامن دل ریخته خار عجبی
  6. شمارهٔ ۸۸۰چون خود اگر عشوه گری داشتی
  7. شمارهٔ ۸۸۱به ناکامی گذشت، ای شاخ گل، دور از تو ایامی
  8. شمارهٔ ۸۸۲کند گردآوری زلفش، دل شوریده بسیاری
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.