پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۵۴

ز دام طره، شکنهای دلربا بنمای

نوازشی به من محنت آزما بنمای

حدیث نرگس مست تو می کنم، عمریست

ز یک نگه، گل صد گونه مرحبا، بنمای

هزار عقده فزون است، در رگ جانم

ز چین زلف، نسیم گره گشا، بنمای

ز زهد خشک، به تنگ است خاطرم، ساقی

هلال ابروی جام جهان نما، بنمای

به دور نرگس او، محتسب، مرنج از من

جهانیان همه مستند، پارسا بنمای

علاج درد من از پرسشی توان کردن

فسونی از لب لعل کرشمه زا بنمای

حزین ، چو غنچه، چرا مهر بر دهان زده ای؟

ترنمی به هزاران خوشنوا، بنمای

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۵۶بکش خون دلم تا مستی بی دردسر یابی
  2. شمارهٔ ۸۵۷خواست شاهد می پرستم، یللی
  3. شمارهٔ ۸۵۸دوشینه دلم داشت به یاد تو سرودی
  4. شمارهٔ ۸۵۹ز دل غافلی یار جانی نباشی!
  5. شمارهٔ ۸۶۰ای خستهٔ بی قرار چونی؟
  6. شمارهٔ ۸۶۱به قید آب وگل ای جان ناتوان چونی؟
  7. شمارهٔ ۸۶۲حین طفت حول الحی اذ مررت بالجانی
  8. شمارهٔ ۸۶۳برده ست غمت، دست و دل ازکار، کجایی؟
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.