پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۲۶

در پرده خط، خال به صد ناز گرفتی

از مرغ دلم دانه چرا بازگرفتی

کردی ز شکنج قفس امروز برونم

کز بال و پرم قوّت پرواز گرفتی

دست تو به تعمیر دل ای عشق مبارک

هر رخنه که بود از گهر راز گرفتی

پیداست که ریزد پر و بال طلب ما

زین اوج که در جلوه گه ناز گرفتی

شد نغمهٔ کلک تو حزین آفت هوشم

زین شعبده، کار از کف اعجاز گرفتی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲۸یک نفس نیست که خون در دل شیدا نکنی
  2. شمارهٔ ۸۲۹بر هر زمین که جلوه کنی آسمان کنی
  3. شمارهٔ ۸۳۰تو و زهد خشک زاهد، من و عشق و می پرستی
  4. شمارهٔ ۸۳۱کشیدی تیغ و ساغر، گشتی آتش، گفتیم چونی
  5. شمارهٔ ۸۳۲چو چشم آینه حیرانم از جمال کسی
  6. شمارهٔ ۸۳۳من رند خراباتم،سر مست و خراب اولی
  7. شمارهٔ ۸۳۴زان نور دیده، شد مژهٔ خون فشان تهی
  8. شمارهٔ ۸۳۵که گفتت گرد سر آن طرهٔ عنبرفشان بندی؟
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.