پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۹۸

دل، سیه مست به سودای تو از جا رفته

از نگاه تو چها بر سر تقوا رفته

هرکس از لعل توکام دل ناشادگرفت

چارهٔ ماست که از یاد مسیحا رفته

نتواند که رود از دل فرهاد برون

نقش شیرین اگر از صفحه خارا رفته

گرد راهش بود از نکهت گل مشکینتر

هرکه از جلوه رخسار تو از جا رفته

کشش اوست که ما را برد از خویش حزین

شبنم از جذبه خورشید به بالا رفته

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۰۰نسرین بری گلگون قبا، از جلوه جانم سوخته
  2. شمارهٔ ۸۰۱از ما نهان ز فرط ظهوری، چه فایده؟
  3. شمارهٔ ۸۰۲روضه خلد خدایا به نکوکاران ده
  4. شمارهٔ ۸۰۳عشق تو بانگ زد به زمین و زمان همه
  5. شمارهٔ ۸۰۴سوی محراب شدم با می ناب آلوده
  6. شمارهٔ ۸۰۵لعل لب او تا به لب جام رسیده
  7. شمارهٔ ۸۰۶گل را ورقم رونق بازار شکسته
  8. شمارهٔ ۸۰۷سحر آمد ندا ز میخانه
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.