پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸۴

به طوطی نکته آموزد لب شیرین کلام تو

به طوبی می فروشد جلوه سرو خوش خرام تو

ز سر تا پا نیازم چون هلال از دولت نازت

جبینی کرده ام دیوزه از ماه تمام تو

نمی گنجد خیال دیگری در سینه تنگم

نگین دل ندارد جای نقشی غیر نام تو

بگو کز سعی ناخن برکنم بنیاد هستی را

گر از جان کندن فرهاد شیرین است کام تو

ندانستم به مهری با حزین یا برسر کینی

ز لذت می برد هوش مرا ذوق پیام تو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸۶من نه حریف وعده ام طاقت انتظار کو؟
  2. شمارهٔ ۷۸۷کام دلی به عالم ناپایدار کو؟
  3. شمارهٔ ۷۸۸ساقی می عارفانه ات کو؟
  4. شمارهٔ ۷۸۹جان را سپند ساز و به آتش نثار شو
  5. شمارهٔ ۷۹۰دارد ستاره ریز، مرا آفتاب تو
  6. شمارهٔ ۷۹۱زند بر خرمن شادیّ و غم برق جمال تو
  7. شمارهٔ ۷۹۲هله من جان جهانم، تنه ناها یاهو
  8. شمارهٔ ۷۹۳کسی داند که هر بیتش به دیوان می‌زند پهلو
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.