پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸۳

بنگر چه می کند مژه های دراز تو

آخر بگو، چه شد نگه دلنواز تو؟

در پرده حباب نگنجد شکوه بحر

افزون بود ز حوصله سینه، رازتو

غم نیست جان اگر برود در ره وفا

بادا دراز، عمر غم جانگداز تو

افسانه ساز نرگس مست که بوده ای

مطرب، کرشمه می چکد از تار ساز تو؟

از بس نگاه حسرت اندوختی حزین

در خاک هم بود نگران چشم باز تو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸۵هدف سینه ز من، ناوک مژگان از تو
  2. شمارهٔ ۷۸۶من نه حریف وعده ام طاقت انتظار کو؟
  3. شمارهٔ ۷۸۷کام دلی به عالم ناپایدار کو؟
  4. شمارهٔ ۷۸۸ساقی می عارفانه ات کو؟
  5. شمارهٔ ۷۸۹جان را سپند ساز و به آتش نثار شو
  6. شمارهٔ ۷۹۰دارد ستاره ریز، مرا آفتاب تو
  7. شمارهٔ ۷۹۱زند بر خرمن شادیّ و غم برق جمال تو
  8. شمارهٔ ۷۹۲هله من جان جهانم، تنه ناها یاهو
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.