پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۶۰

برخیز که دامان سحرگاه بگیریم

کام دو جهان از دل آگاه بگیریم

تا ساغر هر ذره پر از صاف تجلی ست

یک جرعه به نام خوش الله بگیریم

سلطان جهان می گذرد با حشم و خیل

برخیز فقیرانه سر راه بگیریم

در پای علم فتح و ظفر روی نماید

بشتاب که پای علم آه بگیریم

بگذار حزین دامن این عمر سبک پی

تاکی سر این رشته ی کوتاه بگیریم؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۶۲طرفی که من ز پهلوی دلدار بسته ام
  2. شمارهٔ ۶۶۳رفتیم و به آن قامت رعنا نرسیدیم
  3. شمارهٔ ۶۶۴چو صنعان مشق سودا می رسانم
  4. شمارهٔ ۶۶۵در هجر تو تا چند من زار بگریم
  5. شمارهٔ ۶۶۶به این بی‌طاقتی یارب به دنبال که می‌گریم؟
  6. شمارهٔ ۶۶۷نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم
  7. شمارهٔ ۶۶۸کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟
  8. شمارهٔ ۶۶۹دو جهان است درکنار خودم
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.