پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۶۵

در هجر تو تا چند من زار بگریم

خونین جگر، از حسرت دیدار بگریم

چون شمع در آتش مژه ام خشک نگردد

فرض است که بر روز، شب تار بگریم

حکم غم عشق است که چون ابر بهاران

در آرزوی آن گل رخسار بگریم

تا چند پریشان به هوای سر زلفت

سودا زده، درکوچه و بازار بگریم؟

با لعل شکرخند درآ، از در یاری

مگذار به کام دل اغیار بگریم

شرط است که گر دست دهد دامن وصلت

لب بندم و در پیش تو بسیار بگریم

تیر از کمان به من اندازد

بگذارکه بر سبحه و زنار بگریم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۶۷نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم
  2. شمارهٔ ۶۶۸کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟
  3. شمارهٔ ۶۶۹دو جهان است درکنار خودم
  4. شمارهٔ ۶۷۰بیا که با همه تن چشم انتظار توایم
  5. شمارهٔ ۶۷۱ما دامن وصل یار داریم
  6. شمارهٔ ۶۷۲لعل تو مسیحا شد، بیمار چرا باشم؟
  7. شمارهٔ ۶۷۳شمع سان شام غمت، منّت فردا نکشیم
  8. شمارهٔ ۶۷۴ای غاشیهٔ شوق تو بر دوش نگاهم
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.