پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۴۱

معنی کناره گیرد اگر از میان روم

خالی شود جهان چو برون از جهان روم

درکاروان شوق کسی بی دلیل نیست

دنبال بوی گل سحر از گلستان روم

پیش ره مرا نتواندکسی گرفت

خون دلم که از مژه ی خون فشان روم

بسیار دیده گردش ایام، نخل ما

همراه گل نیامده ام تا خزان روم

مردم ز هجر و دولت وصل تو رو نداد

هستم ز بخت پیر و به حسرت جوان روم

از یاد غیر، آتش غیرت به ما زدی

قربان شیوه های تو نامهربان روم

آمد شد بهار بسی دیدهام حزین

من برگ گل نیم که به باد خزان روم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۴۳برق آهی ز جگر در شب تاری نزدیم
  2. شمارهٔ ۶۴۴به پای خم اگر یکبار طالع بار می دادم
  3. شمارهٔ ۶۴۵چون مهرهٔ ششدر، شده رفتار ز یادم
  4. شمارهٔ ۶۴۶خراباتی‌نژادم دلق شیادانه‌ای دارم
  5. شمارهٔ ۶۴۷پریشان خاطرم از همنشینان عزلتی دارم
  6. شمارهٔ ۶۴۸نیم صورت پرست، اینجا تماشای دگر دارم
  7. شمارهٔ ۶۴۹گرچه در سینه صد آتشکده آتش دارم
  8. شمارهٔ ۶۵۰ز بس راز تو را پنهان ازین نامحرمان دارم
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.