پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۳۴

ای دوست به هر منزل، همخانه تو را یابم

در کشور جان و دل، جانانه تو را یابم

در دیدهٔ بیداران، در جلوه تو را بینم

در حلقه هشیاران، مستانه تو را یابم

خود باده و خود جامی، خود رند می آشامی

میخانه تو را دانم، پیمانه تو را یابم

چندان که زنم غوطه چون موج به هر دریا

در سینه هر قطره دردانه تو را یابم

در دیر و حرم جز تو دیّار نمی باشد

در کعبه تو را بینم، در خانه تو را یابم

در چشم حزین دایم، بی پرده تو پیدایی

ای چشم و چراغ دل پروانه تو را یابم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳۶پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیم
  2. شمارهٔ ۶۳۷شیر و شکر ز تلخی ایّام می کشم
  3. شمارهٔ ۶۳۸بود تا چند در دل حسرت آن خوش بر و دوشم
  4. شمارهٔ ۶۳۹سر تا قدم از خون جگر، غیرت باغم
  5. شمارهٔ ۶۴۰ترسم که پریشان شود از ناله غبارم
  6. شمارهٔ ۶۴۱معنی کناره گیرد اگر از میان روم
  7. شمارهٔ ۶۴۲طعنه هرگز به دل آزاری خاری نزدم
  8. شمارهٔ ۶۴۳برق آهی ز جگر در شب تاری نزدیم
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.