پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۲۳

عشاق تو را قافله سالار نگردیم

تا کشتهٔ مژگان سپهدار نگردیم

از نرگس مخمور تو ای شور قیامت

مستیم و چنان مست که هشیار نگردیم

جانا نظر پاک تر از آینه داریم

ظلم است که ما محرم دیدار نگردیم

در ناصیهٔ طالع ما نقش مرادی ست

آن نیستکه خاک قدم یار نگردیم

تا سر نشود خاک سر کوی تو ما را

در خیل شهیدان تو سردار نگردیم

تسلیم نماییم در اول نگهت جان

پروانه صفت گرد تو بسیار نگردیم

محو تو چنانیم که خون ریز نگاهت

گر بگذرد از سینه، خبردار نگردیم

ویرانهٔ عشق است حزین جان و دل ما

شرمنده ی غمهای وفادار نگردیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲۵دل تنگ از ستمت رشک گلستان کردم
  2. شمارهٔ ۶۲۶عشق تو ملک خسروی، داغ تو چتر شاهیم
  3. شمارهٔ ۶۲۷برخیز سوی عالم بالا برون رویم
  4. شمارهٔ ۶۲۸به وصل از خوی او نظاره دیدار نتوانم
  5. شمارهٔ ۶۲۹به صد جان غمزه ات مفت خریدار است می دانم
  6. شمارهٔ ۶۳۰سپاه فتنه با آن چشم جلاد است می دانم
  7. شمارهٔ ۶۳۱نگاهش با اسیران بر سر ناز است می‌دانم
  8. شمارهٔ ۶۳۲ز خود دور آن دلارا را نمی دانم نمی دانم
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.