پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۲۴

سپهر سفله پرور در شکستم راحتی یابد

همانا این هما از استخوانم لذّتی یابد

به قتلم چون کمربندی، مکن آگه ترحم را

مباد این خصم سنگین دل مجال فرصتی یابد

فرامش می کند ما را به وصلت چون رسد قاصد

شود بیگانه از یاران، دنی چون دولتی یابد

مرا دل کلفت آلود است، در کارش تأمّل کن

مباد از پهلوی من تیغ نازت کلفتی یابد

حزین ، ازگفتگو در زیر لب میخانه ای داری

دل از خود می رود چون با تو راه صحبتی یابد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۲۶دستان زن عشرتکده، فریاد نداند
  2. شمارهٔ ۵۲۷به سینه چون مژهٔ او سنان بجنباند
  3. شمارهٔ ۵۲۸خمش زخوی تو عاشق بود زبانش و لرزد
  4. شمارهٔ ۵۲۹از یاد شکّرخنده‌اش، تلخی هجران شد لذیذ
  5. شمارهٔ ۵۳۰اثر چون نیست در فریاد ما، پاس نفس بهتر
  6. شمارهٔ ۵۳۱در حضرت شاهان، دل گمراه نگهدار
  7. شمارهٔ ۵۳۲برکف، دل سی پارهٔ عشّاق نگهدار
  8. شمارهٔ ۵۳۳کام طمع ز لذت دنیا نگاه دار
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.