پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶

بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما را

از شعله بشو دفتر اندیشهٔ ما را

آن آتش سوزنده که پنداشتمش گل

ازجلوه به هم سوخت، رگ و ریشهٔ ما را

گیرم که به انجام رسد خاره تراشی

کار است به جان سختی ما، تیشهٔ ما را

از دست تو چندان که بر آید، به جفا کوش

شرمنده مکن جان وفا پیشهٔ ما را

خشک و تر اندیشه حزین ، از تف ما سوخت

آتش ز تب شیر بود، بیشهٔ ما را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸افسر شاهی ما، بی سر و سامانی ما
  2. شمارهٔ ۲۹گیرد شرار عبرت، از بی بقایی ما
  3. شمارهٔ ۳۰ای شور خیالت، نمک زخم جگرها
  4. شمارهٔ ۳۱از چاره عاجزم مژه اشکبار را
  5. شمارهٔ ۳۲حلاوت در مذاقم نیست آب زندگانی را
  6. شمارهٔ ۳۳ز لوح سینه ستردیم، علم فتوا را
  7. شمارهٔ ۳۴همسر بوالهوس مدان، عاشق پاکباز را
  8. شمارهٔ ۳۵فریاد ناله، گر نخراشد درون ما
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.