پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵

جان و دل غفلت زده باری شده ما را

این خواب گران، سنگ مزاری شده ما را

تا قدر جفای تو ندانی که ندانیم

هر زخم، لب شکرگزاری شده ما را

ما از دل صد پاره چه فیضی که نبردیم!

درگنج قفس، باغ و بهاری شده ما را

آسایش ما در غم آن موی میان است

کز محنت ایام کناری شده ما را

در دهر حزین ، از نی کلکت به نواییم

امروز درین غمکده یاری شده ما را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷داغ سودای تو دارد، دل دیوانهٔ ما
  2. شمارهٔ ۲۸افسر شاهی ما، بی سر و سامانی ما
  3. شمارهٔ ۲۹گیرد شرار عبرت، از بی بقایی ما
  4. شمارهٔ ۳۰ای شور خیالت، نمک زخم جگرها
  5. شمارهٔ ۳۱از چاره عاجزم مژه اشکبار را
  6. شمارهٔ ۳۲حلاوت در مذاقم نیست آب زندگانی را
  7. شمارهٔ ۳۳ز لوح سینه ستردیم، علم فتوا را
  8. شمارهٔ ۳۴همسر بوالهوس مدان، عاشق پاکباز را
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.