پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵

شب وصل است و با دلبر مرا لب بر لب است امشب

شبی کز روز خوشتر باشد آن شب امشب است امشب

به چشمی روی آن مه بینم از شوق و به صد حسرت

ز بیم صبح چشم دیگرم بر کوکب است امشب

دلا بردار از لب مهر خاموشی و با دلبر

سخن آغاز کن هنگام عرض مطلب است امشب

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۷قاصد به خاک بر سر کویش فتاده کیست
  2. غزل شمارهٔ ۱۸ز غمزه، چشم تو یک تیر در کمان نگذاشت
  3. غزل شمارهٔ ۱۹هرگزم امید و بیم از وصل و هجر یار نیست
  4. غزل شمارهٔ ۲۰حرف غمت از دهان ما جست
  5. غزل شمارهٔ ۲۱لبم خموش ز آواز مدعا طلبی است
  6. غزل شمارهٔ ۲۲ای باده ز خون من به جامت
  7. غزل شمارهٔ ۲۳گفتم نگرم روی تو گفتا به قیامت
  8. غزل شمارهٔ ۲۴چه گویمت که دلم از جدائیت چون است
همه‌ی غزلیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.