پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۸۴

دل منه ای جان من بر خواجه و شاه و وزیر

کس نمی‌داند که کارش از کجا خواهد گشاد

کار شاهان اینچنین باشد تو ای حافظ مرنج

داور روزی‌رسان توفیق و نصرتشان دهاد

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۸۶هنگام بهار است گل لاله و نسرین
  2. شمارهٔ ۸۷ای دل مجوی منصب دنیا که هیچ نیست
  3. شمارهٔ ۸۸از بد دهر اگر همی رنجی
  4. شمارهٔ ۸۹حکیم فکر من از عقل کرد دوش سؤال
  5. شمارهٔ ۹۰به روز کاف و الف، از جمادی الاولی
  6. شمارهٔ ۹۱ - رباعیبا دوست نشین و باده و جام طلب
  7. شمارهٔ ۹۲ - رباعیدر خوبی و دلبری بت من طاق است
  8. شمارهٔ ۹۳ - رباعینوباوهٔ گلبن جوانی عشق است
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.