پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۸۳

شاها مبشری ز بهشتم رسیده است

رضوان سریر و حوروش و سلسبیل موی

خوش لفظ و پاک معنی و موزون و دلپذیر

صاحب کمال و نازک و دیگر لطیفه‌گوی

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۸۵بگذشتن فرصت ای برادر
  2. شمارهٔ ۸۶هنگام بهار است گل لاله و نسرین
  3. شمارهٔ ۸۷ای دل مجوی منصب دنیا که هیچ نیست
  4. شمارهٔ ۸۸از بد دهر اگر همی رنجی
  5. شمارهٔ ۸۹حکیم فکر من از عقل کرد دوش سؤال
  6. شمارهٔ ۹۰به روز کاف و الف، از جمادی الاولی
  7. شمارهٔ ۹۱ - رباعیبا دوست نشین و باده و جام طلب
  8. شمارهٔ ۹۲ - رباعیدر خوبی و دلبری بت من طاق است
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.