پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۸۲

کل قند شعر من ز بنفشه شکر رباست

زان غیرت طبرزد و کعب‌الغزال شد

بادا دهانش تلخ که عیب نبات کرد

خاکش به سر که منکر آب زلال شد

هر کس که کور زاد ز مادر به عمر خویش

کی مشتری شاهد صاحب‌جمال شد

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۸۴دل منه ای جان من بر خواجه و شاه و وزیر
  2. شمارهٔ ۸۵بگذشتن فرصت ای برادر
  3. شمارهٔ ۸۶هنگام بهار است گل لاله و نسرین
  4. شمارهٔ ۸۷ای دل مجوی منصب دنیا که هیچ نیست
  5. شمارهٔ ۸۸از بد دهر اگر همی رنجی
  6. شمارهٔ ۸۹حکیم فکر من از عقل کرد دوش سؤال
  7. شمارهٔ ۹۰به روز کاف و الف، از جمادی الاولی
  8. شمارهٔ ۹۱ - رباعیبا دوست نشین و باده و جام طلب
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.