حافظ
شمارهٔ ۸۰
ز خواب مستی دوشین چو دیده بگشودم
سفیده‌دم که شدم محرم سرای سرور
به عزم آن که کنم توبه از محبت غیر
شنیدم آیت توبوا الی الله از لب حور
حافظ
ادامه‌ی اشعار منتسب
- شمارهٔ ۸۲کل قند شعر من ز بنفشه شکر رباست
- شمارهٔ ۸۳شاها مبشری ز بهشتم رسیده است
- شمارهٔ ۸۴دل منه ای جان من بر خواجه و شاه و وزیر
- شمارهٔ ۸۵بگذشتن فرصت ای برادر
- شمارهٔ ۸۶هنگام بهار است گل لاله و نسرین
- شمارهٔ ۸۷ای دل مجوی منصب دنیا که هیچ نیست
- شمارهٔ ۸۸از بد دهر اگر همی رنجی
- شمارهٔ ۸۹حکیم فکر من از عقل کرد دوش سؤال
درباره‌ی حافظ
خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.