پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۷۹

فساد چرخ نبینیم و نشنویم همی

که چشمها همه کور است و گوشها همه کر

بسا کسا که مه و مهر باشدش بالین

به عاقبت ز گل و خشت باشدش بستر

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۸۱حسن این نظم از بیان مستغنی است‌
  2. شمارهٔ ۸۲کل قند شعر من ز بنفشه شکر رباست
  3. شمارهٔ ۸۳شاها مبشری ز بهشتم رسیده است
  4. شمارهٔ ۸۴دل منه ای جان من بر خواجه و شاه و وزیر
  5. شمارهٔ ۸۵بگذشتن فرصت ای برادر
  6. شمارهٔ ۸۶هنگام بهار است گل لاله و نسرین
  7. شمارهٔ ۸۷ای دل مجوی منصب دنیا که هیچ نیست
  8. شمارهٔ ۸۸از بد دهر اگر همی رنجی
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.