پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۷۳

الم یأن للحباب أن یترحموا

و للنّاقضین العهد أن یتندّموا

الم یأتهم انباء من فات عهدهم‌

و فی صدره نار الاسی تتضرّم

فیالیت قومی یعلمون بما جری‌ علی

مرتج منهم فیعفوا و یرحموا

حکی الدّمع منّی و الجوارح

و اضمرت‌ فیا عجبا من صامت یتکلّم

اتی موسم النیّروز و اخضرّت الرّبی‌

و راوق مر و النّدامی ترنّموا

و یا من علا کلّ السّلاطین سطوه

ترنّم جزاک اللّه و الخیر تغنم

بنوا عمّنا حبّوا علینا بجرعه

و للفضل اسباب بها یتوسّم

شهور بها الاوطار تقضی من القضا

و فی شأننا عیش الرّبیع محّرم

لکلّ من الخّلان ذخر و نعمه‌

و للحافظ المسکین فقر و مغرم

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۷۵نصیبِ من چو خرابات کرده است اِله
  2. شمارهٔ ۷۶هر که آمد در جهان پر ز شور
  3. شمارهٔ ۷۷در این وادی به بانگ سیل بشنو
  4. شمارهٔ ۷۸ای داده بیاد دوستداری
  5. شمارهٔ ۷۹فساد چرخ نبینیم و نشنویم همی
  6. شمارهٔ ۸۰ز خواب مستی دوشین چو دیده بگشودم
  7. شمارهٔ ۸۱حسن این نظم از بیان مستغنی است‌
  8. شمارهٔ ۸۲کل قند شعر من ز بنفشه شکر رباست
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.