پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳

جوهر قدسی، نهفته رخ در آب و گل چرا

مرغ روحانی، بتیغ دیو و دد بسمل چرا

قلب مومن عرش رحمن است و منزلگاه حق

خیل شیطان را بناحق ره در این منزل چرا

محفل قدس و مقام انس و مرآت شهود

صورت وهم و هوارا جادر این محفل چرا

تکیه زن بر مسند جم ناسزوار اهرمن

جلوه گر در صورت حق معنی باطل چرا

چون بامر حق بود ادبار و اقبال عقول

آن یکی مدبر چرا وان دیگری مقبل چرا

آشنایان معانی غرقه در دریا و ما

مانده از صورت پرستی بر لب ساحل چرا

شیخ را از گفتگو چون مطلبی حاصل نشد

دعوی بیهوده و تطویل لاطائل چرا

ناقصی کامل نگشت و سالکی واصل نشد

حرف بی‌معنی چرا تکرار بی‌حاصل چرا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵سالها بر کف گرفتم سبحه صد دانه را
  2. شمارهٔ ۶محو آن روی پریواریم ما
  3. شمارهٔ ۷بربسته دست جور فلک پای اگر مرا
  4. شمارهٔ ۸ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما را
  5. شمارهٔ ۹کرد چرخ دورو، دو موی مرا
  6. شمارهٔ ۱۰روز و شب در حسرت و اندوه تیماری چرا
  7. شمارهٔ ۱۱دل دیوانه بدر شد سحر از خانه ما
  8. شمارهٔ ۱۲فکر و اندیشه بیهوده چرا
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.