پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۶

محو آن روی پریواریم ما

در حقیقت نقش دیواریم ما

نیمه در غیبم و نیمی در شهود

نیمه مست و نیمه هشیاریم ما

نیمه از فرخار و نیم از کاشغر

نیمه ای از شهر بلغاریم ما

در نظر ایقاظ و در معنی رقود

سخت در خوابیم و بیداریم ما

فارغ و مشغول و مستور و خلیع

سخت در کاریم و بی کاریم ما

نیمه روز اندر درون صومعه

نیمه شب در دیر خماریم ما

سبحه و زنار چون دام دل است

فارغ از تسبیح و زناریم ما

تا نهفته ماند این سر نهان

سر نهفته زیر دستاریم ما

گر عبادت مردم آزاری بود

زین عبادت سخت بیزاریم ما

در حق ما هر چه میخواهی بگو

هر چه میگوئی سزاواریم ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما را
  2. شمارهٔ ۹کرد چرخ دورو، دو موی مرا
  3. شمارهٔ ۱۰روز و شب در حسرت و اندوه تیماری چرا
  4. شمارهٔ ۱۱دل دیوانه بدر شد سحر از خانه ما
  5. شمارهٔ ۱۲فکر و اندیشه بیهوده چرا
  6. شمارهٔ ۱۳میبرد خیل غم اسیر مرا
  7. شمارهٔ ۱۴شیخنا تا کی گران‌تر می‌کنی عمامه را
  8. شمارهٔ ۱۵بحر اندیشه فرو برده بیک بار مرا
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.