پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱

دل دیوانه بدر شد سحر از خانه ما

شام شد باز و نیامد دل دیوانه ما

روزنی بود در این خانه که گاهی خورشید

تابشی داشت ز روزن بسوی خانه ما

روزن خانه فرو بسته شد از چشم حسود

تیره شد چون دل دشمن همه کاشانه ما

مگر این خانه سراسر همه ویرانه کنیم

تا فتد روشنی مهر بویرانه ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳میبرد خیل غم اسیر مرا
  2. شمارهٔ ۱۴شیخنا تا کی گران‌تر می‌کنی عمامه را
  3. شمارهٔ ۱۵بحر اندیشه فرو برده بیک بار مرا
  4. شمارهٔ ۱۶ای برده دل ما و سپرده دل خود را
  5. شمارهٔ ۱۷امشب آن ترک وعده داده مرا
  6. شمارهٔ ۱۸از عقل، عشق کرده عجب بی خبر مرا
  7. شمارهٔ ۱۹صافی آبست ز آبگینه هویدا
  8. شمارهٔ ۲۰چه شده باز چه افتاده مرا
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.